Palestine Cinema Days - Milczące kwiaty, świadkowie + Ci, którzy nie istnieją + Sen

MILCZĄCE KWIATY, ŚWIADKOWIE

reż. Theo Panagopoulos (2024, Wielka Brytania, 17 min.)

Kiedy palestyński filmowiec mieszkający w Szkocji odkrywa rzadko pokazywane szkockie archiwum filmowe dokumentujące palestyńskie dzikie kwiaty, postanawia odzyskać te materiały. Ten czuły esej filmowy stawia pytania o rolę obrazu jako narzędzia zarówno świadectwa, jak i przemocy, ukazując złożone relacje między ludźmi a ziemią.

CI, KTÓRZY NIE ISTNIEJĄ

reż. Mustafa Abu Ali (1974, Palestyna, 25 min.) 

polska premiera

Przełomowy dokument palestyńskiego kina rewolucyjnego, nakręcony w libańskich obozach dla uchodźców pod koniec lat 60. XX wieku. Film, będący odpowiedzią na słowa Goldy Meir o tym, że Palestyńczycy „nie istnieją”, łączy obrazy codziennego życia w obozach, izraelskich bombardowań i szkoleń bojowników z poetyckim komentarzem i eksperymentalnym montażem. Abu Ali pokazuje palestyńskie doświadczenie wygnania i oporu, wpisując je jednocześnie w szerszą historię walki z kolonializmem i imperializmem. Ocalony z ruin Bejrutu po 1982 roku – po drugiej izraelskiej inwazji na Liban, film stał się jednym z fundamentów palestyńskiej kinematografii – przez lata niemal niedostępny, w 2003 roku doczekał się symbolicznego pokazu w rodzinnej Jerozolimie reżysera.

SEN

reż. Mohammad Malas (1987, Syria, 45 min.)

Przejmujący i poetycki portret palestyńskich uchodźców żyjących w libańskich obozach na początku lat 80. Malas prosi ponad 400 osób – dzieci, kobiety, osoby starsze i bojowników – o opowiedzenie swoich snów, odsłaniając świat wewnętrzny ukształtowany przez wygnanie, pamięć, wojnę i tęsknotę za Palestyną. Filmowany w obozach Sabra, Szatila, Burdż al-Baradżina i Ajn al-Hilwa, film ukazuje społeczność zawieszoną między przeszłością a teraźniejszością, tuż przed tragicznymi wydarzeniami 1982 roku – drugiej izraelskiej inwazji na Liban, kiedy to izraelskie wojska wkroczyły do południowego Libanu, docierając aż do Bejrutu. Łącząc intymne świadectwa z osobistym dziennikiem procesu twórczego, „Sen” przekształca setki głosów w poruszającą refleksję nad wygnaniem, utratą i niezłomną siłą marzeń.