Poetycka opowieść o pamięci, przemijaniu i utracie tego, co wydaje się niezniszczalne. Gdy lodowce Islandii topnieją, a dziadkowie odchodzą, islandzki pisarz Andri Snær Magnason przekształca rodzinne zdjęcia, nagrania, mity i pieśni w kapsułę czasu, zachowując wspomnienia, rodzinę i historię. Film łączy osobistą stratę z uniwersalnym pytaniem o przemijanie i zachowywanie pamięci.