„Najgłupsza płyta świata” – dokument o epoce i muzyce, która ją definiowała
„P.O.L.O.V.I.R.U.S.” zespołu Kury to jedna z najważniejszych, najbardziej oryginalnych, a przy tym najmniej poważnych płyt w historii polskiej muzyki. „Najgłupsza płyta świata”, film Konrada Kuczyńskiego i Jakuba Knery, opowiada o historii powstawania tego jedynego w swoim rodzaju soundtracku do dekady transformacji.
P.O.L.O.V.I.R.U.S. – dźwiękowy zapis lat 90.
Wydana w 1998 r. płyta Kur była satyrycznym, balansującym na krawędzi absurdu, a jednocześnie boleśnie celnym komentarzem do rzeczywistości lat 90. W czasach rodzącego się kapitalizmu, mafijnych porachunków, popkulturowej anarchii i telewizyjnego chaosu Tymon Tymański i koledzy stworzyli dzieło, które do dziś wymyka się definicjom i inspiruje kolejne pokolenia. Jazzowy eksperyment spotyka tu metal, a disco polo alternatywę.
„Najgłupsza płyta świata” to wyprawa przez barwną, ale i brutalną dekadę transformacji. W filmie usłyszymy twórców „P.O.L.O.V.I.R.U.S.A.”, dziennikarzy i artystów związanych z trójmiejską sceną yassową, którzy opowiedzą o niezwykłym fermencie twórczym tamtego czasu, ale też o starciu wolności artystycznej z komercją.
Powrót legendy
Opowiedziana w „Najgłupszej płycie świata” historia nie kończy się jednak w latach 90. Film przenosi nas również do roku 2023, kiedy to Kury powróciły na scenę, aby uczcić 25-lecie kultowego albumu podczas festiwalu Inside Seaside. Te wyjątkowe koncerty udowodniły, że energia i przekaz „P.O.L.O.V.I.R.U.S.A.” wciąż rezonują – nie tylko jako dokument czasu, lecz także jako żywa inspiracja.
„Najgłupsza płyta świata” to więcej niż dokument muzyczny czy opowieść o jednej płycie. To obraz Polski w momencie wielkich przemian, zapis anarchicznej kreatywności i dowód na to, że sztuka może przełamywać schematy, komentować rzeczywistość i zadawać pytania, które ćwierć wieku później wciąż mogą być aktualne. Sylwia Chutnik pisała, że „[..]to nie tylko historia P.O.L.O.V.I.R.U.S.A., ale i czasów pełnych kombinacji, ustawiania się do nowego i desperackiej próby zachowania przy tym wszystkim wolności”, a portal Culture.pl nazwał film “Absurdalną jazdą bez trzymanki do jądra ciemności lat 90.”.
Po projekcji na Fonomo Music & Film Festival zapraszamy na spotkanie.
Prowadzący: Darek Brzostek (profesor, antropolog, kulturoznawca)
Goście: Jakub Knera (reżyser filmu), Sławek Janicki (muzyk), Szymon Szwarc (poeta, muzyk, animator kultury)
Jakub Knera – dziennikarz i kurator; twórca strony noweidzieodmorza.com. Publikuje w The Quietus, Tygodniku Polityka, Dwutygodniku, Mint Magazine i Radiowym Centrum Kultury Ludowej. Współzałożyciel Fundacji Palma, współorganizator Sea You 3City Music Showcase.
Dariusz Brzostek – profesor w Instytucie Nauk o Kulturze UMK, antropolog, kulturoznawca, teoretyk literatury. Jego główne zainteresowania obejmują sound studies, science fiction i afrofuturyzm oraz historię jazzu i muzyki elektronicznej. Wykładał
Szymon Szwarc – muzyk, producent, animator kultury i autor tekstów. Absolwent filologii polskiej na UMK w Toruniu. Wydał tomy poetyckie Kot w Tympanonie (2012), Umowa o dzieło (2014) i Cukry złożone (2020). Nagrał płyty z zespołami Jesień, RZWD, BWS i SKI feat. swrcfx. Kurator serii improwizowanej S3RI4L NVMBR5 w Jvdasz Iskariota Records. Jako producent (swrcfx) współpracował m.in. z Atol Atol Atol, ||ALA|MEDA|| czy Przepychem. Występował na najważniejszych festiwalach w Polsce i za granicą (m.in. OFF, Unsound, Avant Art, Colours of Ostrava). Mieszka w Toruniu.
Sławek Janicki – muzyk, filmowiec, kurator wydarzeń artystycznych, rozpoczął swoją działalność w połowie lat 80. XX w., będąc częścią ruchów artystycznych działających pomiędzy Gdańskiem a Bydgoszczyzną. Współtworzył tzw. Scenę Yassową, która miała swoją siedzibę w legendarnym bydgoskim klubie Mózg, założonym w 1994 roku, prowadzonym do dziś przez Janickiego. Od ponad 30 lat jest aktywny (choć bez zbędnego ciśnienia) na międzynarodowej scenie muzyki improwizowanej, koncertując w Europie i Australii.
